1. ซีลที่เชื่อถือได้จำกัดการสัมผัสกับสิ่งแวดล้อม
ถุงหมอนทั่วไปมีพื้นที่ซีลสามจุด:
- ซีลตามแนวตั้ง: ซีลฟินหรือซีลแล็ปวิ่งตามแนวยาวของแพ็ค.
- ซีลปลายบน: กรรไกรที่ให้ความร้อนปิดปลายด้านหนึ่งของถุง.
- ซีลปลายล่าง: ซีลขวางที่สองสมบูรณ์แพ็คเกจ.
เมื่อฟิล์มและกระบวนการซีลเข้ากันได้ ซีลเหล่านี้ช่วยลดการเข้าสู่ของออกซิเจนและไอน้ำ และช่วยป้องกันการรั่วของผลิตภัณฑ์ ซึ่งมีความสำคัญโดยเฉพาะสำหรับอาหารที่สูญเสียความกรอบในสภาพชื้นหรือพัฒนรสชาติเหม็นหืนเมื่อไขมันตอบสนองกับออกซิเจน.
คุณภาพซีลขึ้นกับอุณหภูมิ ความดัน เวลาในการสัมผัส การจัดแนวกรรไกร ความตึงของฟิล์ม และความสะอาดพื้นที่ซีล เศษอาหาร ผง น้ำมัน หรือชิ้นส่วนผลิตภัณฑ์ที่ถูกขังอยู่ในซีลอาจสร้างช่องทางที่ให้ก๊าซหรือความชื้นผ่านเข้ามา ด้วยเหตุนี้ข้อเรียกร้องว่าเป็น “แน่นสนิท” หรือ “เฮอร์เมติก” ควรได้รับการสนับสนุนจากการทดสอบความสมบูรณ์ของแพ็คเกจมากกว่าการดูเพียงภายนอก.
2. ฟิล์มบาริเออร์ ควบคุมออกซิเจน ความชื้น และแสง
ฟิล์มบรรจุภัณฑ์แบบยืดหยุ่นมักสร้างขึ้นจากหลายชั้น เนื่องจากวัสดุหนึ่งชนิดแทบจะให้คุณสมบัติทั้งหมดที่ต้องการไม่ได้ ลามิเนตอาจรวมกัน:
- ชั้นนอก, เช่น PET หรือ BOPP เพื่อคุณภาพการพิมพ์ ความแข็ง ความทนทานต่อการขีดข่วน และความทนความร้อนระหว่างการซีล.
- ชั้นบาร์เอียร์, เช่นฟอยล์อลูมิเนียม PET ที่เคลือบโลหะ ฟอยล์ BOPP ที่เคลือบโลหะ EVOH หรือฟิล์มเคลือบอื่น ๆ เพื่อชะลอการถ่ายเทของออกซิเจน ความชื้น หรือแสง.
- ชั้นสารก่อซีลด้านใน, เช่น PE, LLDPE หรือ CPP เพื่อให้เข้ากับการสัมผัสอาหารและซีลด้วยความร้อนที่เชื่อถือได้.
สเปคที่สำคัญสองข้อมีความสำคัญเป็นพิเศษ:
- อัตราการส่งผ่านออกซิเจน (OTR) บ่งชี้ว่าออกซิเจนผ่านวัสดุได้ง่ายเพียงใดภายใต้เงื่อนไขการทดสอบที่กำหนด.
- อัตราการส่งผ่านไอน้ำ (WVTR) บ่งชี้ว่าไอน้ำผ่านวัสดุได้ง่ายเพียงใดภายใต้เงื่อนไขการทดสอบที่กำหนด.
ค่าที่ต่ำกว่าจะบ่งชี้ถึงประสิทธิภาพเกราะกันที่แข็งแกร่งกว่า แต่ค่าที่ตีพิมพ์มีความหมายเมื่อระบุอุณหภูมิการทดสอบและความชื้นที่ระบุไว้ การแสดงผลจริงของแพ็กเกจยังสามารถได้รับผลกระทบจากการพับ รอยรูเล็กๆ ซีล การพิมพ์ การแปรรูป และความเสียหายระหว่างการจัดจำหน่าย.
3. บรรจุภัณฑ์บรรยากาศที่เปลี่ยนแปลงชะลอการเสื่อมคุณภาพ
บรรจุภัณฑ์บรรยากาศที่เปลี่ยนแปลง (MAP) เปลี่ยนที่ว่างในถุงบางส่วนหรือทั้งหมดให้เป็นก๊าสที่มีคุณภาพอาหารที่เลือกหรือผสมก๊าส เพื่ออาหารว่างแห้งหลายชนิด, การเป่าด้วยไนโตรเจน ถูกนำมาใช้เพื่อลดออกซิเจนในช่องว่างด้านบน ปริมาณออกซิเจนที่ต่ำลงสามารถชะลอการออกซิเดชันของไขมัน ช่วยปกป้องรสชาติที่ไวต่อการเสื่อม และลดสภาพที่เอื้อต่อการเกิดจุลชีพบก่อการเสื่อมบางชนิด.
อาหารอื่นๆ อาจต้องการก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ไนโตรเจน ออกซิเจน หรือการผสมเฉพาะสำหรับผลิตภัณฑ์ ในการเลือกผสมก๊าซที่ถูกต้องขึ้นกับองค์ประกอบของอาหาร ความชื้นของน้ำ กิจกรรมการหายใจตามธรรมชาติ ความเสี่ยงในการเสื่อมสภาพ อุณหภูมิในการเก็บรักษา และอายุการเก็บรักษาที่ต้องการ.
MAP เป็นเครื่องช่วยอนุรักษ์ ไม่ใช่กระบวนการทำให้ปลอดเชื้อ มันไม่ได้กำจัดจุลินทรีย์ทั้งหมด และไม่สามารถทดแทนการผลิตที่ถูกสุขลักษณะ การควบคุมอุณหภูมิ แผนความปลอดภัยอาหารที่มีประสิทธิภาพ หรือคำแนะนำในการเก็บรักษาที่ได้รับการยืนยัน ส targets ที่เหลือออกซิเจนที่ยังเหลือควรถูกกำหนดสำหรับแต่ละผลิตภัณฑ์และกระบวนการ; เป้าหมายสากล เช่น “ต่ำกว่า 1%” ไม่เหมาะกับทุกการใช้งาน.
4. ช่องว่างด้านบนที่อัดแน่นทำให้ผลิตภัณฑ์เปราะบาง
สำหรับชิป แครกเกอร์ และอาหารเปราะอื่นๆ ช่องว่างด้านบนที่เติมก๊าซจะสร้างความนุ่มนวลที่ช่วยลดการถูกบดในการจับและขนส่ง ช่องว่างนี้ยังช่วยให้ฟิล์มไม่สัมภัสขอบผลิตภัณฑ์ที่คมจนอาจเจาะห่อ.
แพ็คไม่ควรมีของเหลวมากเกินไป หรือมีพื้นที่หัวว่างน้อยเกินไปที่จะให้การป้องกันที่เพียงพอ ในทางกลับกัน หากมีพื้นที่หัวว่างมากเกินไปจะทำให้ขนาดบรรจุภัณฑ์ ปริมาณการขนส่ง และความเครียดของซีลเพิ่มขึ้น ควรประเมินน้ำหนักการFill ขนาดถุง การไหลของก๊าซ และเงื่อนไขการบรรจุหีบห่อแบบกล่องพร้อมกัน.