หลอดสารละลายดูเรียบง่ายจนกว่าจะต้องผ่านเครื่องอัตโนมัติ ตัวส่วนลำหลอดต้องยังคงได้รับการสนับสนุน ช่องเปิดต้องเข้าถึงตำแหน่งบรรจุ และขอบต้องพบกับเครื่องซีล เพิ่มหูโผลออกมาสองข้าง และภาชนะเดียวกันนี้ก็นำไปสู่ปัญหาการจัดการที่ต่างออกไป.
โครงการ GDHP นี้นำข้อกำหนดเหล่านั้นมาประกอบเป็นลำดับเดียวกัน: การคัดแยกลูกรถสั่น, การเติมด้วยกระบอกสูบที่ปรับได้, การดึงฟิล์มอัตโนมัติและการตัด, การซีลฟอยล์, และการปล่อยหลอดที่เสร็จสมบูรณ์ เรื่องการออกแบบที่โดดเด่นอยู่ที่ความสัมพันธ์ระหว่างรูทรงหลอด ความสามารถในการไหลของของเหลว และตำแหน่งการวางฟิล์ม ปริมาณยาและการซีลขึ้นอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนจุดสถานีของตนเองเริ่มทำงาน.
การกำหนดค่ามีต้นกำเนิดจากหลอดหลวมที่โหลดลงในชามสั่น จากนั้นการคัดแยกอัตโนมัตินำหลอดเข้าสู่ลำดับการเติมและซีล สำหรับภาชนะที่มีหูสองข้าง โครงรอบปากหลอดมีความสำคัญเท่ากับเส้นผ่านศูนย์กลางของลำตัว.
หูสามารถเปลี่ยนตำแหน่งที่หลอดสัมผัสกับตัวนำและวิธีที่หลอดข้างเคียงวางร่วมกัน ช่องว่างที่เพียงพอสำหรับหลอดธรรมดาอาจไม่เหมาะสมสำหรับการโปรเจ็กต์หู หากในเวลาเดียวกัน การขยายตัวนำเพียงอย่างเดียวอาจทำให้ลำตัวมีอิสระในการเคลื่อนไหวง่ายเกินไป.
สิ่งนี้ทำให้การใช้งานมีลำดับความสำคัญในการออกแบบที่ชัดเจน: สนับสนุนหลอดในระหว่างที่รักษาช่องว่างรอบคุณลักษณะที่โปรเจ็กต์ออกมา ส่วนออกชาม การนำและเครื่องมือที่เป็นตัวอย่างเฉพาะ และตำแหน่งทำงานจำเป็นต้องพิจารณาร่วมกัน การนำเสนอที่มั่นคงที่จุดเติมยังทำให้สถานีฟิล์มมีการเปิดที่คาดเดาได้มากขึ้นเพื่อครอบคลุม.
การกำหนดค่าการให้อาหารเข้าได้ถูกระบุรอบ ๆ รูปแบบหลอดที่นำมาจัดให้ จุดประสงค์หลักของเครื่องจักรถูกอธิบายว่าเหมาะสมกับครอบครัวหลอดที่ไม่มีหู หูเดียว และหูสองข้าง ในขณะที่เครื่องมือจะถูกสร้างขึ้นรอบ ๆ ตัวอย่างที่นำมาให้.
ความต่างนี้มีความสำคัญเมื่อวางแผนการผลิต แพลตฟอร์มที่รองรับสไตล์หลอดหลายแบบยังจำเป็นต้องมีการให้อาหารเข้าและเครื่องมือที่เหมาะสมสำหรับแต่ละรูปแบบที่ได้รับอนุมัติ เส้นผ่านศูนย์กลางลำตัวอย่างเดียวไม่อธิบายถึงช่องว่างหู ตำแหน่งปากหลอด ความสูงในการสนับสนุน หรือพื้นผิวการซีล.
แพ็กเกจเริ่มต้นที่มีประโยชน์จึงเป็นหลอดจริงและฟิล์มซีลที่ตั้งใจไว้ร่วมกัน พวกมันบ่งบอกสิ่งที่ต้องถูกถือไว้ ที่ไหนที่ของเหลวควรเข้าสู่ และพื้นผิวใดที่เครื่องซีลต้องสัมผัส.
| คุณลักษณะโครงการ | การกำหนดค่ากรณีนี้ | เหตุผลที่สำคัญสำหรับท่อหูสองชิ้น |
|---|---|---|
| การให้อาหารท่อ | ท่อหลวมที่โหลดลงในชามสั่นสะเทือน ตามด้วยการเรียงอัตโนมัติ | ภาชนะต้องถึงตำแหน่งทำงานด้วยทิศทางที่ทำซ้ำได้ |
| การนำเข้าและเครื่องมือ | การนำเข้าอิงตามรูปแบบที่ให้มาเพียงรูปแบบเดียว; เครื่องมือทำขึ้นรอบตัวอย่างท่อและฟิล์ม | ระยะห่างของหู สนับสนุน และตำแหน่งเปิดเป็นสิ่งเฉพาะสำหรับบรรจุภัณฑ์ |
| การจัดการของเหลว | ปั๊มลูกสูบที่สามารถปรับปริมาณการเติมได้ | การจัดเรียงการเติมต้องเหมาะสมกับสารละลายและปริมาณที่เลือก |
| ความพร้อมใช้งานของเหลว | การตรวจจับการมีอยู่กำหนดไว้ทั่วเส้นทางของเหลว 12 เส้นทาง | รอบการเติมที่สั่งการและการมีอยู่ของของเหลวที่พร้อมใช้งานเป็นสภาวะที่แตกต่างกัน |
| การเตรียมฟิล์ม | การดึงฟิล์มอัตโนมัติและการตัดด้วยความยาวที่ตั้งค่าไว้ | ฟิล์มที่เตรียมไว้จะคลุมพื้นที่ซีลที่ตั้งใจไว้อย่างครบถ้วน |
| การปิดผนakkut | การซีลอัตโนมัติ ตามด้วยการปล่อยท่อที่เสร็จแล้ว | การนำท่อและการวางฟิล์มมาตรงกันที่สถานีการปิดผนึก |
ข้อกำหนดโครงการแยกภาชนะที่มีหูออกจากรูปแบบไร้หู มันระบุช่วงการออกแบบอ้างอิงว่า 4,000-5,000 ท่อต่อชั่วโมงสำหรับท่อหูเดี่ยวและหูคู่ และ 7,000-8,000 ท่อต่อชั่วโมงสำหรับท่อไร้หู.
| สภาพภาชนะ | ช่วงการออกแบบอ้างอิง | สิ่งที่สามารถเปลี่ยนอัตราการใช้งานได้ |
|---|---|---|
| หูเดียว-หูท่อหรือหูสองหู | 4,000-5,000 ท่อต่อชั่วโมง | การทำความสะอาดหู, ความเสถียรของท่อ, การเติมของเหลว, การลงทะเบียนฟิล์ม และเวลาการซีล |
| ท่อไร้หู | 7,000-8,000 ท่อต่อชั่วโมง | การนำเสนอท่อ, คุณสมบัติของของเหลว, พฤติกรรมฟิล์ม และการจัดการภายหลัง |
ความแตกต่างนี้มีประโยชน์เพราะป้องกันไม่ให้ตัวเลขในแคตตาล็อกจากการแยกออกจากแพ็คเกจ สำหรับท่อสารละลายแบบหูสองหู ช่วงอ้างอิงต่ำกว่าจะสะท้อนเงื่อนไขการนำเสนอและการซีลเพิ่มเติมที่ต้องทบทวนระหว่างการทดลองตัวอย่าง.
ปั๊มกระบอกสูบปรับได้ถูกระบุให้เป็นส่วนจ่ายสำหรับโครงการนี้ บทบาทของมันคือการวัดปริมาณสารละลาย โดยปริมาณที่ทำงานถูกปรับให้เหมาะกับการใช้งาน ลูกสูบ ซีล ท่อลง และทางออกยังต้องเข้ากับของเหลวและวิธีทำความสะอาดที่ตั้งใจไว้.
รายละเอียดที่โดดเด่นมากขึ้นคือการตรวจพบการมีอยู่ของของเหลวใน 12 เส้นทาง ซึ่งเพิ่มคำถามด้านการจ่ายสารละลาย: ของเหลวมีอยู่ในเส้นทางเมื่อมีการเติมเต็มหรือไม่?
พิจารณาท่อที่วางตำแหน่งถูกต้องใต้หัวฉีดในขณะที่เส้นทางจ่ายไม่บรรจุของเหลว การตรวจหาท่ออย่างเดียวไม่สามารถระบุได้ว่ามีโดสที่พร้อมใช้งาน ในทางกลับกัน ของเหลวในเส้นทางก็ไม่ได้ระบุว่าท่อพร้อมรับมัน การกำหนดค่านี้แก้ไขเงื่อนไขที่แตกต่างกันผ่านการเฝ้าระวังการมีอยู่ของของเหลวและฟังก์ชันไม่มีท่อ-ไม่มีเติม.
การตรวจจับการมีอยู่มีบทบาทที่กำหนด ไม่ใช่วัดปริมาณที่ถูกส่งเข้าไปในแต่ละท่อ และไม่ประเมินซีลที่เสร็จสมบูรณ์ ปริมาณการเติมและความสมบูรณ์ของแพ็คเกจยังคงเป็นลักษณะแยกกัน การรักษาหน้าที่เหล่านี้ให้แตกต่างกันทำให้การควบคุมเข้าใจง่ายขึ้น.
สำหรับตัวเลือกอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องดูที่ ระบบเติม monoblock ของสารตรวจเลือด. ภาชนะและตัวอย่างสารละลายกำหนดการกำหนดค่าของการใช้งานเฉพาะ.
หลังจากเติมแล้ว ลำดับจะไปยังการเตรียมฟิล์มอัตโนมัติและการซีล กลไกฟิล์มดึงและตัดวัสดุ โดยความยาวการตัดเป็นการตั้งค่าได้ การจัดเรียงการรองรับฟิล์มยังรวมถึงการปรับแกน.
รายละเอียดเหล่านั้นเชื่อมต่อโดยตรงกับท่อ ความยาวของฟิล์มกำหนดปริมาณวัสดุที่เตรียมไว้ ในขณะที่การจัดแนวด้านข้างกำหนดตำแหน่งที่วัสดุพบกับปากท่อ เครื่องมือทำให้วัสดุรวมกันเหนือพื้นซีลที่ตั้งใจไว้.
สำหรับการใช้งานนี้หูที่ยื่นออกมาช่วยเพิ่มเหตุผลในการทบทวนบรรจุภัณฑ์โดยรวม ความสัมพันธ์ของตำแหน่งกับขอบมีอิทธิพลต่อการเข้าถึงเครื่องมือและพื้นที่รอบช่องเปิด ดังนั้นการเลือกฟิล์มควรถูกประเมินกับท่อจริง รวมถึงขอบและส่วนยื่น.
การสนับสนุนน้ำท่อ ตำแหน่งฟิล์ม ความร้อน แรงกด และระยะเวลาการสัมผัสมีส่วนช่วยในการกระบวนการซีล ชิ้นฟิล์มที่อยู่ตรงกลางทำให้การคลุมพื้นที่มองเห็นได้ ความเข้ากันได้ของวัสดุที่เหมาะสมและเงื่อนไขการซีลกำหนดพันธะ ไม่สามารถระบุมลคงบุคคลได้จากเพียงรูปลักษณ์.
ที่เกี่ยวข้อง ระบบซีลฟอยล์และฟิล์ม ภาพรวมอธิบายการจัดวางปิดผนึกอื่นๆ ตัวอย่างท่อและฟิล์มกำหนดวิธีซีลที่เหมาะสมสำหรับสายการผลิตเฉพาะ.
ผู้ปฏิบัติงานบรรจุท่อเปล่าใส่ลงในชาม และเครื่องที่กำหนดค่าไว้จะเชื่อมการจัดเรียง การให้ขนาด การเตรียมฟิล์ม การซีล และการปล่อยออกไว้ด้วยกัน ลำดับที่เชื่อมโยงกันนี้คือคุณลักษณะหลักของโครงการ.
มูลค่าเชิงวิศวกรรมชัดเจนที่สุดที่ส่วนติดต่อ ฝั่งอินพุตกำหนดตำแหน่งท่อที่ผู้บรรจุคาดหวัง ช่องทางของเหลวตรวจสอบความพร้อมใช้งานร่วมกับการมีอยู่ของท่อ การเตรียมฟิล์มจึงให้ฝาครอบที่เครื่องซีลต้องวางทับบนช่องเปิด.
สำหรับผู้ซื้อที่พิจารณาอุปกรณ์บรรจุสารกึ่งตัวทำละลายชนิดเดียวกันและเครื่องปิดฟอยล์แบบเติมรอบ ยังมีการพิจารณาการเชื่อมต่อเหล่านี้ร่วมกับสเปคปั๊ม การอภิปรายเกี่ยวกับแพ็คเกจครบชุดเปิดเผยข้อกำหนดที่ตัวเลขปริมาณการเติมไม่สามารถจับได้: ช่องหู clearance, การสนับสนุนนำท่อ, การลงทะเบียนฟิล์ม, ความเข้ากันได้ของการปิดผนึก และความแตกต่างระหว่างการตรวจจับการจ่ายและการวัดโดสที่เสร็จแล้ว.
แพลตฟอร์มในโครงการนี้ถูกอธิบายรอบครอบกลุ่มรูปทรงเหล่านี้ที่กำหนดไว้ โดยการนำเข้าได้รับการระบุสำหรับรูปแบบที่บรรทุกร่วมกัน รูปแบบเพิ่มเติมจำเป็นต้องมีการทบทวนการป้อนข้อมูล, เครื่องมือ, และข้อกำหนดการปิดผนึกของตนเอง.
การมีท่อบ่งชี้ว่าสามารถใช้งานภาชนะได้ การตรวจจับการมีของเหลวจะระบุว่าท่อทางเส้นทางส Supply ที่ติดตามอยู่มีของเหลวหรือไม่.Signal ทั้งสองไม่สามารถกำหนดปริมาณที่ถูกส่งเข้าไปในท่อได้ด้วยตนเอง.
โปรดส่งตัวอย่างท่อหรือภาพวาดที่แสดงตัวเรือน ขอบ และหู; สมบัติของสารรีเอเจนต์และโดสที่ต้องการ; ตัวอย่างฟิล์มและข้อมูลม้วน; ข้อกำหนดการทำความสะอาด; และขั้นตอนบรรจุภัณฑ์ส่วนปลายที่คาดหวัง_inputs เหล่านี้ช่วยให้เครื่องจักรถูกพิจารณาเป็นกระบวนการที่เชื่อมต่อ.
เริ่มจากแพ็คเกจที่คุณต้องการผลิต: ท่อ, รีเอเจนต์, และฟิล์มปิดผนึก ใช้ตัวอย่างเหล่านั้นเพื่อกำหนดการนำเข้า, การจัดเรียงโดส, การติดตามการจ่าย, การเตรียมฟิล์ม, และวิธีการปิดผนึก สำหรับท่อรีเอเจนต์ที่มีหูสองหู แหล่งอ้างอิงแพ็กเกจร่วมกันนั้นจะทำให้แต่ละสถานีมีจุดเริ่มต้นการออกแบบเดียวกัน.
